Spring naar inhoud

237.Lang zwierf moed'loos op de bergen

PelgrimsliederenslideshowPresentatie
1
Lang zwierf moed'loos op de bergen,
Heer, Uw kudde in bange vrees,
angstig starend in het duister,
of niet haast haar 't licht verrees;
heil, daar blinken d' eerste stralen,
blijde gloed verguldt het Oost;
Heer, heb dank, 't is Uw genade,
die ons harte sterkt en troost.
2
Kracht'loos zijn wij in onszelven,
zonder macht tot wederstaan,
maar Uw tucht deed door kastijden
ons in Uwe wegen gaan
zo leert ons Gij 't zoete smaken,
Vader van Uw heilsgebod
en Uw geest maakt meer ons daaglijks
plicht en kruis zelfs tot genot.
3
O, hoe zal 't ons dan eens wezen,
als volmaakt, in Christus één,
wij, U met Uw bloed gekochten,
Uwe hemel binnentreên;
als daar in Uw huis w' aanschouwen
onzes Konings heerlijkheid,
en de plaats ons door Zijn trouwe,
Vader, in Uw huis bereid.
4
Zaal'ge ure van verlossing,
feestuur juub'lend haast begroet,
kom en voer ons in Uw lichtglans
onze Koning tegemoet.
Kom Heer Jezus, ja kom haastig;
Uw gemeente, die u beidt,
reikhalst, brandt om U te aanschouwen
in uw volle heerlijkheid.